ေဖ်ာ္ေျဖေရး အႏုပညာ ေမြးရပ္ေျမဆိုတာ သီခ်င္းေဟာင္းေလး တစ္ပုဒ္လိုပါပဲ ေရႊေဂ်ာ္ေဂ်ာ္ေမြးရပ္ေျမဆိုတာ သီခ်င္းေဟာင္းေလး တစ္ပုဒ္လိုပါပဲ ေရႊေဂ်ာ္ေဂ်ာ္
- 06 August 2012 |
- By 8 Days
ငယ္စဥ္ ေမြးဖြားရာ ဇာတိၿမိဳ႕ ကေလးကို လူတိုင္း ခ်စ္ျမတ္ႏိုး တြယ္တာ တတ္ၾကပါတယ္။ အရြယ္ ေရာက္လို႔ ပညာ ဆည္းပူးဖို႔၊ ဘဝ တိုးတက္ရာ တိုးတက္ေၾကာင္း ရွာ ေဖြဖို႔အတြက္ မိမိရဲ႕ဇာတိၿမိဳ႕ကို စြန္႔ ခြာလို႔ ၿမိဳ႕ႀကီးျပႀကီးကို ေရာက္လာ ခဲ့တဲ့သူေတြရွိပါတယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕အိပ္ မက္ကိုယ္စီနဲ႔ေပါ႔။ ဘယ္လိုအခ်ိန္ ဘယ္ကာလမွာပဲမဆို ကိုယ့္ရဲ႕ဇာတိ ၿမိဳ႕ေလးကို လြမ္းတမ္းတစိတ္ေတာ့ ျဖစ္မိတတ္ၾကပါတယ္။
ၿမိဳ႕ျပမွာ အလုပ္ေတြေမာလို႔ စိတ္ၾကည္ႏူး စရာရယ္လို႔ ျပန္ေတြးမိရင္ ကိုယ့္ ဇာတိက ငယ္ဘဝေတြဆိုရင္ မွား မယ္ မထင္ပါဘူး။ အႏုပညာရွင္ ေတြထဲမွာလည္း အနယ္နယ္အရပ္ ရပ္ကသူေတြရွိပါတယ္။ သူတို႔ေတြ ေရာ..သူတို႔ရဲ႕ဇာတိေျမကို ဘယ္ လိုလြမ္းလဲဆိုတာ ဒီလိုပဲေမးျဖစ္ခဲ့ သမွ် ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ေမြးရပ္ဇာတိက “မႏၱေလး”ၿမိဳ႕ကပါ။ “စိတၲရမဟီ”ရပ္ ကြက္မွာေနခဲ့ပါတယ္။ ေမြးရပ္ဇာတိ မွာအမွတ္တရဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္ေမြး တုန္းက စိတၲရမဟီက အခုလိုမ ဟုတ္ဘူး။ အခုဆိုရင္ လမ္းမႀကီး ေတြက အက်ယ္ႀကီးခ်ဲ႕လိုက္တာမ်ိဳး ေပါ႔။ အရင္တုန္းကေတာ့ ျမက္ခင္း ေလးေတြအရမ္းေပါတာ။ အဲဒီတုန္း က ျမက္ခင္းစိမ္းေလးေပၚမွာ သူ ငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔အတူ ဂစ္တာထိုင္တီး ရတာမ်ိဳးေတြကိုအရမ္းသတိရ တယ္။ အဲဒါက ညတိုင္းညစဥ္ေန ရာမ်ိဳးေလးေပါ႔။ အဲဒီေနရာေလးမွာ အေတြးေတြပ်ံ႕လြင့္ခဲ့ရၿပီး ဘဝရဲ႕ အစပိုင္းေနရာေလးတစ္ခုေပါ႔။
ကိုယ့္ရဲ႕ေမြးရပ္ေျမကို ရန္ကုန္ ေရာက္ၿပီးတာနဲ႔ အၿမဲတမ္း တစ္ႏွစ္ ကိုႏွစ္ေခါက္ေလာက္ျပန္ျဖစ္တယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕အလုပ္ေပၚမူတည္ၿပီး အ ခ်ိန္အားလပ္မႈနဲ႔တိုင္းတာကာ ေမြး ရပ္ေျမမွာ ထင္သေလာက္ေတာ့မ ေနျဖစ္ခဲ့ဘူး။ ေရာက္ေတာ့လည္း ေရာက္ျပန္ဆိုေတာ့ ကိုယ့္ရဲ႕အမ်ိဳး ေတြစံုေအာင္လည္းမေတြ႕ခဲ့ရျပန္ ဘူးေပါ႔။ မႏၱေလးၿမိဳ႕ဆိုတာ တကယ္ တမ္းေတာ့ အႏုပညာ ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးတစ္ခုပါ။ ဆရာ ၿမိဳ႕မၿငိမ္း၊ နန္းေတာ္ေရွ႕ဆရာတင္၊ ဦးဘသိန္း စသည္ျဖင့္ ထင္ေပၚ ေက်ာ္ၾကားခဲ့တဲ့ အႏုပညာရွင္ ေတြေပၚထြန္းခဲ့တဲ့ၿမိဳ႕ ေတာ္ႀကီးပါ။ ကြ်န္ေတာ္ငယ္ငယ္ တုန္းကဆိုရင္ မႏၱေလးမွာတုန္းက သူငယ္ခ်င္း ေတြစုၿပီး တီးဝိုင္းတစ္ခု လုပ္ၿပီးအေပ်ာ္တမ္းလိုက္တီးတယ္။
မဂၤလာေဆာင္ပြဲေလးေတြလိုက္တီး ျဖစ္တယ္။ တကယ္တမ္းအမွန္ဆန္း စစ္ၾကည့္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔တ ကယ္လုပ္ခ်င္တာကRecording ၊ ဒါေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္ကပဲ ဂစ္တာ ရယ္၊ ကီးဘုတ္ရယ္တီးၿပီး သူရခ်စ္ ေမာင္၊ ေရႊေတာင္ပံသီခ်င္းနဲ႔ ေမာင္ နဲ႔ကြ်န္မသီခ်င္းေတြေရးတဲ့ေတးေရး ဆရာ အခုေတာ့ကြယ္လြန္သြားပါ ၿပီ။ သူကLead Guiter တီးတယ္။ ေနာက္ၿပီး အခုဖားကန္႔မွာတာဝန္ က်ေနတဲ့ ေဒါက္တာေက်ာ္ထြန္းဦး၊ သူကDrumတီးတယ္။ ေနာက္ၿပီး Bass Guiter ကို ကိုကိုဟန္ကတီး ေပးတယ္။ တျခားအဖြဲ႕သားေတြ လည္း ပါေသးတယ္။
အဆိုေတာ္ ညီပုေလး၊ ဘိုဘိုတို႔က ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဝိုင္းမွာဆိုေနၾကေပါ႔။ အတူတူ ဂီတ အလုပ္ကိုလုပ္ခဲ့ေပမယ့္ ရန္ကုန္ကို တကြဲတျပားစီေရာက္ခဲ့ၾကတာေပါ႔။ ကြ်န္ေတာ္က မႏၱေလးတကၠသိုလ္ မွာ တက္ခဲ့ၿပီး ၁၉၈၈ ခုႏွစ္မွာ ရန္ကုန္အေဝးသင္ တကၠသိုလ္ ပင္မမွာတက္ၿပီး ေက်ာင္း တက္ခဲ့တယ္။ တကၠသိုလ္ေက်ာင္း သားဘဝေလးကေတာ့ တကယ္ လြမ္းဆြတ္ပ်ံ႕လြင့္ဖြယ္ရာေတြနဲ႔ျပည့္ စံုခဲ့တယ္။ အႏုပညာကြန္႔ျမဴးရာဌာ ေနႀကီးေပါ႔။ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္မွာ တုန္းက ေမဂ်ာေတြအျပင္ တျခား ေနရာဂီတဝိုင္းေတြမွာပါလိုက္တီး ျဖစ္ခဲ့တာေပါ႔။ မႏၱေလးတကၠသိုလ္ မွာတုန္းကေတာ့ ကိုေလးျဖဴ၊ ကိုအ ငဲတို႔က ကြ်န္ေတာ့္ထက္တစ္ႏွစ္ငယ္ တယ္ဗ်။ ကိုေလးျဖဴနဲ႔ေတာ့ ကြ်န္ ေတာ္တစ္ပြဲတီးဖူးတယ္။
သူလည္း သူမ်ားေမဂ်ာအတြက္၊ ကြ်န္ေတာ္ လည္း ကူၿပီးတီးခဲ့တာေပါ႔။ အဲဒီ တုန္းက သူက Bass လားမသိဘူး၊ တီးခဲ့ဖူးတယ္ေလ။ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ေမြး ရပ္ေျမဆိုတာ တကယ္ေတာ့ သီခ်င္း ေဟာင္းေလးတစ္ပုဒ္လိုပါပဲ။ သီခ်င္း တစ္ပုဒ္ကိုၾကားလိုက္တာနဲ႔ ဘယ္ တုန္းကေပါ႔ဆိုၿပီး ေတြးမိတယ္။ ဇာ တိေမြးေျမနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဂုဏ္ယူစ ရာေတြခ်ည္းပဲ။ လြမ္းေမာစရာ၊ ေပး ဆပ္စရာေတြအျပည့္နဲ႔ခံစားရတယ္။
မႏၱေလးၿမိဳ႕ဆိုတာက ကိုယ့္ဘဝျမင့္ တက္ေစဖို႔ ျမႇင့္တင္ေပးတဲ့ေနရာလို႔ ခံစားမိတယ္ေလ။ ဒါေပမဲ့ တခ်ိဳ႕ေန ရာေလးေတြက ဒီအတိုင္းထိန္းသိမ္း သင့္တဲ့ေနရာေလးေတြရွိတယ္။ တ ခ်ိဳ႕တန္ဖိုးေတြက ျပန္ယူလို႔မရေတာ့ ဘူးေလ။ ဂႏၴဝင္တန္ဖိုးဆိုတာမ်ိဳး ရွိပါတယ္။ စိတ္ဓာတ္ေတြမွာ တန္ ဖိုးရွိေစခ်င္သလို ထိန္းသိမ္းသင့္တဲ့ အေဆာက္အဦေတြကို လက္လြတ္ စပယ္မျပဳေစခ်င္ဘူး။ တိုးတက္ခ်င္ တာေတာ့မွန္ေပမယ့္ မႏၱေလးဆို တာ တကယ့္ယဥ္ေက်းမႈဂႏၴဝင္ၿမိဳ႕ ေတာ္ႀကီးတစ္ခုမို႔လို႔ပါ။
 |
ေၾကာ္ျငာမ်ား
